Αυτή είναι λοιπόν η Αριστερά που ονειρεύεται η Π.Κ.Σ ( ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ‘ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ’)!!

Αυτή είναι λοιπόν η Αριστερά που ονειρεύεται η Π.Κ.Σ ( ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ‘ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ’)!!


Η Π.Κ.Σ λοιπόν από την στιγμή της δημιουργία της πιστή στις γραμμές της Κ.Ν.Ε και του Κ.Κ.Ε έχει καταφέρει να θέσει κάποιους πολύ υψηλούς και αγνούς ‘αριστερούς’ στόχους. Ένας από τους σημαντικότερους στόχους της Π.Κ.Σ είναι η λασπολόγιση και η διάδοση ψευδών ειδήσεων των υπόλοιπων αριστερών παρατάξεων διατυμπανίζοντας ότι μόνο αυτοί είναι οι αγνοί αγωνιστές και οι υπόλοιποι είναι φρικιά, αριστεριστές οπορτουνιστές και άλλες πολύ ωραίες ‘δημοκρατικές και αριστερές εκφράσεις’. Φυσικά η Π.Κ.Σ δεν περιορίζεται στην λασπολόγιση και στην διάδοση ψευδών ειδήσεων. Από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της διασπά το κίνημα κάνοντας ξεχωριστές πορείες και περιορίζοντας τις δράσεις τους πιο πολύ στο να επιτίθεται φραστικά και μη στις υπόλοιπες αριστερές παρατάξεις (πρόσφατο παράδειγμα στην πορεία που έγινε στην Κέρκυρα ενάντια στον ΟΑΣΕ-ΝΑΤΟ μέλη της Π.Κ.Σ με καδρόνια έστησαν αλισύδες σε μέλη της Ρωγμής αλλά και των Εαακ για να μην μπούμε στην πορεία η οποία ‘υποτίθεται’ δεν ήταν καν του Κ.Κ.Ε αλλά του σωματίου ειρήνης το οποίο είναι βιτρίνα του!!
Η αφορμή για να γράψουμε το συγκεκριμένο κείμενο ήταν μια από τις τελευταίες πράξεις της Π.Κ.Σ στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο η οποία προσπαθώντας να δείξει την δύναμη της και να μας επαληθεύσει το πόσο πραγματικά αριστερά σκέπτεται χωρίς να σεβαστεί τον χώρο τον άλλων παρατάξεων μέλη της Π.Κ.Σ έσκισαν όλες τις αφίσες της Ρωγμής και της Αριστερής Ενότητας και αμέσως μετά αφισοκόλλησαν από πάνω δικιές τους και για να μας δείξουν και την δύναμη τους δεν περιορίστηκαν σε κάποιο χώρο αλλά κάλυψαν τα πάντα!!!!
Εμείς δεν μπαίνουμε στην λογική βγάλε-βάλε αφίσες αλλά βάζουμε σε εσάς το εξής ερώτημα:
Αυτή είναι πραγματικά η Αριστερά που θέλουμε? Η Αριστερά που διασπά το κίνημα? Η Αριστερά που επειδή δεν καπέλωσε το κίνημα του περασμένου Δεκέμβρη τάχθηκε στο απέναντι στρατόπεδο? Η Αριστερά που πιο πολύ την ενδιαφέρει να επιτίθεται στην υπόλοιπη Αριστερά παρά στον καπιταλισμό και στον φασισμό?
Εμείς ένα έχουμε να πούμε για την ηγεσία του Κ.Κ.Ε Ψεύτες, λασπολόγοι, «τεχνίτες» στην διαστρέβλωση. «Αριστοτέχνες» στην παραποίηση. Αδιόρθωτοι και αθεράπευτοι σταλινικοί. Η οποία ηγεσία έχει μόνο ένα μέσο στη διάθεσή της για να διατηρήσει την ισχύ και την επιρροή της: να σπιλώνει κάθε αγωνιστή που δεν είναι «δικός τους» σαν πράκτορα του εχθρού. Όποιος δεν είναι με το ΚΚΕ είναι με το κεφάλαιο, με την κυβέρνηση, με το ΠΑΣΟΚ με τους ιμπεριαλιστές...
Ειδικά μετά της δηλώσεις τον Δεκέμβρη από τον Σπηλιωτόπουλο και του Καρατζαφέρη που έδωσαν συγχαρητήρια στο Κ.Κ.Ε εμείς θεωρούμαι ότι όταν σε επαινούν νεοδημοκράτες και ακροδεξιοί είναι σαν να σε φτύνουν και να νομίζεις ότι ψιχαλίζει…

Συγχαρητήρια καταρχάς που κατάφερες να μπείς στην σχολή αυτή,μετά από ένα σχολείο – εξεταστικό μαραθώνιο, όπου κόντεψες να ξεχάσεις τι πάει να πει «ελεύθερος χρόνος» και ιδιαίτερα μια Τρίτη λυκείου όπου προσπάθησαν να σε καλουπώσουν όπως και όλα τα παιδιά της ηλικίας σου στην πιο απάνθρωπη ρουτίνα. Αν και τελικά φάνηκε πως το καλούπι αυτό δεν άντεξε και έσπασε από την εξέγερση της νεολαίας τον τελευταίο Δεκέμβρη, όπου οι ίδιοι οι νέοι και οι νέες απέδειξαν ότι δεν χωράνε ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον που κάποιοι άλλοι τους ορίζουν.
Παρ’ότι ήδη ξεθεώθηκες για να μπείς στο δημόσιο πανεπιστήμιο και η οικογένεια σου πιθανότατα έχει πληρώσει μια περιουσία για φροντιστήρια, ιδιαίτερα κλπ, «κάποιοι» δεν το θέλουν ούτε δημόσιο, ούτε δωρεάν το πανεπιστήμιο. Το θέλουν διαλυμένο, αυταρχικό. Γι’ αυτό θεσπίζουν κανονισμούς πειθαρχίας όμοιους με αυτούς της χούντας. Γι' αυτό θέλουν να καταργήσουν το άσυλο και τις ακαδημαϊκές μας ελευθερίες. Γι’ αυτό σε βάζουν να επιλέγεις βιβλία από λίστα και να πληρώνεις τα υπόλοιπα αντί να έχεις όσα χρειάζεσαι δωρεάν. Γι’ αυτό επιβάλλουν ήδη δίδακτρα στα μεταπτυχιακά του «δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου». Γι’ αυτό παρ’ ότι θα σπουδάζεις με ένα πραγματικά εντατικοποιημένο πρόγραμμα, τα εργασιακά σου δικαιώματα συρρικνώνονται. Θέλουν ως “εναλλακτική” να θεσπίσουν τα ΚΕΣ (Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών), δηλαδή ιδιωτικά ιδρύματα που δεν υπάγονται σε κανέναν ουσιαστικό έλεγχο και στην ουσία πουλάνε πτυχία κενά από γνώση και
εργασιακά διακαιώματα σε εκείνους που έχουν να διαθέσουν το αντίτιμο, υποβαθμίζοντας τα εργασιακά δικαιώματα όλων μας (όλα αυτά είναι εκφάνσεις του γνωστού νόμου-πλαισιο και συνολικά της “εκαπαιδευτικής αναδιάρθρωσης) . Στο φόντο της οικονομικής κρίσης αυτές οι επιθέσεις γίνονται όλο και πιο σκληρές και δεν αφορούν μόνο τους/τις φοιτητές/τριες αλλα και όσους/ες εργαζονται στο πανεπιστήμιο. Μας προορίζουν για τους αυριανούς εργαζόμενοτυς/ες των 700Ε(το πολύ).
Δεν στα λέμε όλα αυτά για να σου γκρινιάξουμε, όμως. Ούτε για να σου πούμε πόσο χάλια είναι το πανεπιστήμιο που πέρασες, ότι δεν υπάρχει ελπίδα ή οτιδήποτε τέτοιο. Το αντίθετο. Σου τα λέμε για να σου δείξουμετους λόγους για τους οποίους δραστηριοποιούμαστε πολιτικά ως ΑΡ.ΕΝ. στην σχολή και γιατί επιλέγουμε να αγωνίζομαστε ενάντια σ' αυτές τις πολιτικές που καταστρεφουν τις σπουδές και τις ζωές μας. Γιατί όπως έχει δείξει η ιστορία, μόνο με συλλογικούς αγώνες μπορούμε να νικήσουμε. Και με πιο πρόσφατο παραδείγμα το Φοιτητικό Κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος, που έστειλε την
αντεκπαιδευτική μεταρρύθμιση στον αγύριστο. Παρά τα δακρυγόνα, παρά την καταστολή, παρά την συκοφάντηση από τα media, το Κίνημα νίκησε. Με όπλα του τις συνελεύσεις, τις καταλήψεις, τις μαζικές διαδηλώσεις, το κοινό μέτωπο φοιτητών-καθηγητών, τον κοινό αγώνα με τους εργαζόμενους και τους μαθητές. Μας δίδαξε την ανάγκη για μια ενωτική αριστερά, μαχόμενη, ριζοσπαστική και με δημοκρατικές διαδικασίες. Γιατί είδαμε στην πράξη οτι η λογική της ενότητας είναι λογική νίκης για τουςαγώνες μας. Αλλά πάνω απ’ όλα διδαχθήκαμε την ίδια την
ανάγκαιότητα των αγώνων μας!

Τι θέλουμε και γιατί παλεύουμε?

- Μη εφαρμογή και απόσυρση του νόμου-πλαίσιο. Καμία διαγραφή
φοιτητών, όχι στο όριο φοίτησης.
- Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους και όλες
- Καμία άρση τού ασύλου, αντίσταση στις παραβιάσεις του
- Καμία νομιμοποίηση ιδιωτικών πανεπιστημίων
- Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους
τους/τις φοιτητές/τριες χωρίς κανένα κριτήριο.
- Βροντερό όχι στην καταστολή και ποινικοποίηση των αγώνων μας
- Ενώνουμε τη φωνή μας και τη δράση μας με άλλα κοινωνικά κινήματα
(οικολογικό, γυναικείο, αντιρατσιστικό) στο πλευρό των εργαζομένων
- Παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα ριζοσπαστικό, δημοκρατικό και
ενωτικό που να μπορεί να μαθαίνει από τις εμπειρίες του και άλλων
κινημάτων



ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ!

ΜΗΝ ΥΠΠΧΩΡΕΙΣ ΑΠ’ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ!

1o Φεστιβάλ NO PASARAN 2009

Το 1o Φεστιβάλ NO PASARAN 2009 γίνετε στην Κέρκυρα την Πέμπτη 4 Ιονίου στην Πάνω πλατεία και διοργανώνεται από την Αριστερή Ενότητα Κέρκυρας.Στο φεστιβάλ θα γίνει συναυλία απο διάφορα συγκροτήματα' τους Α.Σ.Π, τους HipHOPEXEQUIPO,τους D7,τους ORGASMATRON και τους ΝΕΚΡΟΥΣ.Επίσης θα πραγματοποιηθεί έκθεση φωτογραφίας για την εξέγερση του Δεκέμβρη

του φωτογράφου Αλέξανδρου Μιχαηλίδη με τίτλο ‘οι Νύχτες του Αλέξη’ και μία έκθεση φωτογραφίας για το περιβάλλον.

Προεκλογικό κείμενο της Αρ-Εν ιονίου

Η αριστερή ενότητα μετράει ήδη δύο χρόνια ζωής που αποδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο ότι η ΑΡ.ΕΝ είναι ένα συμπέρασμα του φοιτητικού κινήματος που βγήκε από τους νικηφόρους αγώνες για το άρθρο 16 για να κρατήσει ζωντανά τα αιτήματα και τις πρακτικές αυτού του αγώνα. Η ΑΡ.ΕΝ συγκροτήθηκε ως ένα ανασυνθετικό εγχείρημα που ακόμα έχει πολλά να κάνει. Δεν είναι ένας ακόμα πόλος της αριστεράς αντιπαραθετικός σε όλη την υπόλοιπη αριστερά αλλά ένα διαρκές ανοιχτό ενωτικό κάλεσμα για κοινή δράση της ριζοσπαστικής αριστεράς.

ΟΙ φετινές φοιτητικές εκλογές δεν θα είναι απλά μια εκ των κορυφαίων διαδικασιών εντός των φοιτητικών συλλόγων αλλά κυρίως μία διαδικασία χρωματισμένη τόσο από τις διαχωριστικές γραμμές που χάραξε ο Δεκέμβρης και τα αποτυπώματα που άφησε, όσο και από την συντηρητική αναδίπλωση που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα. Η άνοδος του φοιτητικού κινήματος τα τελευταία τρία χρόνια και η ανάδειξη του στον ρόλο του πιο σημαντικού και πολιτικά επικίνδυνου κομματιού των κοινωνικών αγώνων που νικάνε και υποχρεώνουν αλλαγή των συσχετισμών στο πολιτικό πεδίο έχει αναβαθμίσει πολιτικά και τη σημασία των φοιτητικών εκλογών.

ΟΙ φοιτητικές εκλογές λοιπόν καλούνται να αποτυπώσουν αυτή την άνοδο του κινήματος, καλούνται να αποδείξουν ότι άλλαξε πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται και τοποθετούνται πολιτικά οι φοιτητές και οι φοιτήτριες. Γιατί πλέον ξέρουν ότι πέρα από το να αγωνίζονται μπορούν να νικάνε μπορούν να διεκδικούν και να πετυχαίνουν αυτά που τους ανήκουν. Η πιο μεγάλη και πρόσφατη νίκη ήταν το πάγωμα όλων των νόμων στο επίπεδο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η αλλαγή της πολιτικής γραμμής του Υπουργείου Παιδείας η οποία αποτυπώθηκε εμφανώς με την αλλαγή του Υπουργού και με την ανάγκη για μια νέα συναίνεση στην εκπαιδευτική πολιτική μέσω του διαλόγου από τη μεριά της κυβέρνησης.

Λόγω λοιπόν της ανόδου του φοιτητικού κινήματος και της εξέγερσης του Δεκέμβρη επιλέγουν τώρα να χτυπήσουν συντονισμένα πλήρως με τα ΜΜΕ την αγωνιζόμενη νεολαία και την ριζοσπαστική αριστερά και προσπαθούν να την περιθωριοποιήσουν, αποκόβοντάς τη από τις κοινωνικές της συμμαχίες.

‘Όσον αναφορά την πολιτική συγκυρία ο Δεκέμβρης είναι αυτός που αναγκάζει την πολιτική ζωή στο σύνολο της να στριφογυρίζει γύρω από το κοινωνικό αδιέξοδο που ήρθε με εκρηκτικό τρόπο στην επιφάνεια. Αυτό το αδιέξοδο πρέπει να βοηθήσει η αριστερά να γκρεμιστεί με όπλα το πρόγραμμα της που συγκροτείται γύρω από την σύλληψη για το αναγκαίο πέρασμα από την οικονομία της παραγωγής για την ανταλλαγή και το κέρδος στην οικονομία των αναγκών και των συλλογικών αγαθών, έχει την κινηματική αγωνιστική της εμπειρία και τη σύσφιξη των σχέσεων της με τα κομμάτια της κοινωνίας που αγωνίζονται καθημερινά σε μία σειρά από κοινωνικά πεδία. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η κοινωνική αλλαγή περνά μέσα από τη μετωπική σύγκρουση με τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού.

Λίγα λόγια για το ακαδημαϊκό άσυλο: είναι σαφές ότι το άσυλο συμβολίζει τη δυνατότητα των φοιτητών να αγωνίζονται να εξεγείρονται και να νικάνε. Γι’αυτό και η υπεράσπιση του ασύλου αποτελεί κόμβο όχι μόνο για το φοιτητικό κίνημα αλλά και εν μέσω κρίσης συνολικά για την έκβαση των κοινωνικών αγώνων για τα δικαιώματά μας. Παράλληλα συμβολίζει την συνέχιση του ρόλου του πανεπιστημίου ως χώρο ελεύθερης ακαδημαϊκής διδασκαλίας και ως ελεύθερο κοινωνικό χώρο που προστατεύει πέρα από ιδέες και πρακτικές.

Ένα σχόλιο για την Ε.Φ.Ε.Ε. η μη ύπαρξη κεντρικής πολιτικής διαδικασίας στην οποία εκτίθενται και θα αντιπαρατίθενται οι πολιτικές απόψεις έχει οδηγήσει τους περισσότερους φοιτητικούς συλλόγους στην Ελλάδα σε μία κατάσταση όπου κυριαρχούν οι μηχανισμοί, η πολιτική συζήτηση ελαχιστοποιείται κάτι που ευνοεί τις παρατάξεις του δικομματισμού οι οποίες μετατρέπουν τον συνδικαλισμό σε πελατειακή σχέση μεταξύ παρατάξεων και φοιτητών. Είναι προφανές ότι σε περιόδους κινήματος όπου οι καταλήψεις έκαναν κεντρικό το εκπαιδευτικό ζήτημα η συμμετοχή του κόσμου στους φοιτητικούς συλλόγους ήταν πολύ μεγαλύτερη. Αλλά εφόσον αντιλαμβανόμαστε ότι οι καταλήψεις δεν είναι το μόνο αποτελεσματικό μέσω πάλης και ότι θα πρέπει να είναι διαρκές και να παίρνει κάθε φορά τη μορφή που αρμόζει στα αιτήματα των φοιτητών. Και είναι δεδομένο ότι είναι πολύ ευκολότερη η συγκρότηση αντιστάσεων σε πανελλαδικό και κεντρικό πολιτικό επίπεδο όταν υπάρχει η αντίστοιχη δομή στην οποία θα γίνει η πολιτική διαπάλη για να εκφραστούν τα αιτήματα των φοιτητών. Αρκεί να θυμηθούμε την κριτική της Ρόζας Λούξεμπουργκ στη Ρώσικη επανάσταση ότι όταν καταπνίγεται η πολιτική ζωή σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο μαραζώνουν και οι δομές της άμεσης δημοκρατίας. Εμείς επομένως μιλάμε για ανασύσταση της Ε.Φ.Ε.Ε. ακριβώς γιατί θέλουμε να λειτουργήσουν ξανά και σε διαρκή βάση οι φοιτητικοί σύλλογοι σε όλη την Ελλάδα. ’Όμως ούτε διαγράφουμε την αναγκαιότητα να δημιουργούνται και ειδικά από κάτω όργανα συντονισμού σε περιόδους όπου οι αποφάσεις των συλλόγων ξεπερνούν τη βούληση της πλειοψηφίας της Ε.Φ.Ε.Ε. και υιοθετούν ριζοσπαστικές μορφές αγώνα.

Εμείς θεωρούμε ότι μια παράταξη έχει χρέος απέναντι στην φοιτητική κοινότητα να αγωνίζεται και να προτείνει υλοποιήσιμες λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές πρώτα σε τοπικό επίπεδο και έπειτα σε πανελλαδικό. Επειδή κουραστήκαμε και εμείς αλλά πιστεύω και εσείς να ακούτε τις διάφορες παρατάξεις στο τέλος κάθε συνέλευσης να ξεδιπλώνουν τις αναρίθμητες και μη υλοποιήσιμες προτάσεις τους, προσπαθούμε πρώτα να λύσουμε τα προβλήματα τις σχολής μας (σε καμία περίπτωση δεν παραγκωνίζουμε τα προβλήματα που υπάρχουν σε πανελλαδικό επίπεδο αλλά πιστεύουμε ότι προτεραιότητα και περισσότερες πιθανότητες στην επίλυση τους έχουν τα τοπικά ζητήματα) όπως να μπούμε στον τακτικό προϋπολογισμό του κράτους αν θέλουμε να συνεχίσει να λειτουργεί η σχολή. Να διεκδικήσουμε νέες αίθουσες διδασκαλίας και εργαστηρίων και δωρεάν φωτοτυπίες χωρίς κωδικούς στο φωτοτυπικό μηχάνημα, επίσης να διεκδικήσουμε ένα χώρο που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στέκι φοιτητών και επειδή βρισκόμαστε σε ένα καλλιτεχνικό τμήμα να μπορούν να χρησιμοποιηθεί ως χώρος εκθέσεων από φοιτητές και προβολές ταινιών.

Σ’αυτές τις φοιτητικές εκλογές λοιπόν δεν κρίνεται απλά οι εκπροσώπηση στ Δ.Σ. και στα όργανα συνδιοίκησης και στην Ε.Φ.Ε.Ε. .Αυτό που κρίνεται είναι η αποτύπωση όσων πετύχαμε τα τελευταία 3 χρόνια. Είναι η διεκδίκηση της αξιοπρέπειας μας. Είναι η απόδειξη ότι δεν πάμε ούτε βήμα πίσω από τα δικαιώματα μας ούτε βήμα πίσω από τους αγώνες μας ούτε βήμα πίσω από τις ανάγκες μας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΕΧΝΩΝ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΑΣ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΕΧΝΩΝ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΑΣ
psifisan 81
akura 7
leuka 1
ΠΚΣ 37
ΑΡ.ΕΝ.14
ΠΑΣΠ 12
ΔΑΠ 8
ΕΑΑΚ 2

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μας
Χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τους βανδαλισμούς σε μαγαζιά της Αθήνας, η κυβέρνηση της Ν.Δ και οι συνοδοιπόροι της, μέσα και έξω από το κοινοβούλιο, σχεδιάζουν νέες επιθέσεις, αυτή τη φορά με στόχο τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας.
Σκότλαντ Γιαρντ, νέα ειδικά σώματα της αστυνομίας, ποινικοποίηση της "κουκούλας", περιορισμός των διαδηλώσεων στο κέντρο, επίθεση σε διαδικτυακά μέσα αντιπληροφόρησης, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου,αναβίωση του αδικήματος της «περιύβρισης αρχής». Τα σχέδιά τους αυτά δεν έρχονται να προστατέψουν την "ασφάλεια" των πολιτών, όπως ανεπιτυχώς προσπαθούν να μας πείσουν. Δεκάρα δεν δίνει η κυβέρνηση για την ασφάλεια των πολιτών όταν η εργοδοτική τρομοκρατία επιτίθεται σε αγωνιζόμενες συνδικαλίστριες, όταν παρακρατικές ομάδες ρίχνουν χειροβομβίδες εναντίον κοινωνικών χώρων, όταν αστυνομικοί πυροβολούν όπου σταθούν και βρεθούν.
Η κυβέρνηση θυμάται την "ασφάλεια" στο βαθμό που προσπαθεί να καλλιεργήσει ένα αίσθημα φόβου στους πολίτες, με στόχο να μετατοπιστεί η κουβέντα από τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα και να γίνει ευκολότερη η περιστολή των δικαιωμάτων τους. Το αίσθημα φόβου και ανασφάλειας είναι όντως υπαρκτό, ως απόρροια της πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης της Ν.Δ και των προηγουμένων του ΠΑΣΟΚ και η λύση σε αυτό δεν βρίσκεται στην ένταση της καταστολής.
Αυτό που πραγματικά ενοχλεί την κυβέρνηση της Ν.Δ δεν είναι τα πλιάτσικα και οι σπασμένες βιτρίνες. Είναι οι μαζικοί κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, που αμφιβητούν το νεοφιλελεύθερο δόγμα και διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματα στην παιδεία, την εργασία, την ποιότητα ζωής, τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αυτοί ακριβώς οι αγώνες που μπορούν να την ανατρέψουν. Ας μην τη διαψεύσουμε.